Prof. dr hab. inż. Michał Knauff

urodził się w 1941 roku w Warszawie. W 1958 roku ukończył Szkołę Ogólnokształcącą TPD numer 2 i w tym samym został przyjęty na studia na Wydziale Budownictwa Przemysłowego Politechniki Warszawskiej, które ukończył w 1963 roku z wynikiem bardzo dobrym. Po ukończeniu studiów pracował przez rok jako stażysta naukowo dydaktyczny w Katedrze Konstrukcji Żelbetowych Politechniki Warszawskiej, gdzie uczestniczył w prowadzeniu zajęć dydaktycznych oraz w pracach naukowych Katedry. Po stażu pracował jako inżynier budowy w Przedsiębiorstwie Budownictwa Miejskiego Warszawa – Południe, a od marca 1965 roku ponownie podjął pracę w Katedrze Konstrukcji Żelbetowych jako asystent naukowo techniczny. W 1965 roku rozpoczął studia na Wydziale Matematyki Uniwersytetu Warszawskiego w sekcji metod numerycznych. W 1970 roku obronił z wyróżnieniem pracę doktorską pod tytułem „Obliczanie elementów z betonu ze względu na docisk”. Promotorem pracy był prof. Jerzy Zieliński, a recenzentami pracy byli profesor Stefan Kaufman oraz profesor Bogdan Lewicki. Za pracę doktorską otrzymał nagrodę indywidualną III stopnia Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego. W 1971 r. został powołany na stanowisko adiunkta, następnie w 1980 roku otrzymał powierzenie stanowiska adiunkta z habilitacją na Politechnice Warszawskiej, a od września 1981 roku powołany został na stanowisko docenta. Tytuł profesora nadzwyczajnego w Politechnice Warszawskiej uzyskał w 1991 roku. Postanowieniem z dnia 22 listopada 1999 roku prezydent Aleksander Kwaśniewski nadał Mu tytuł profesora nauk technicznych. W latach 1983 – 1987 pełnił funkcję prodziekana, następnie od września1987 roku do listopada 1990 roku piastował stanowisko zastępcy Dyrektora ds. Nauki w Instytucie Konstrukcji Budowlanych na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej, a od 1990 roku do 1996 roku pełnił funkcję Dziekana Wydziału Inżynierii Lądowej. Od września 1996 do września 2008 pełnił funkcję kierownika Zakładu Konstrukcji Betonowych, a od października 2008 do września 2011 funkcję kierownika Zakładu Konstrukcji Budowlanych. Jest autorem wielu publikacji dotyczących teorii żelbetu i jej zastosowań. Początkowo przedmiotem tych prac były: strefa zakotwień i docisk w elementach kablobetonowych (temat doktoratu uzyskanego pod kierownictwem prof. J. L. Zielińskiego), redystrybucja momentów zginających w żelbetowych belkach ciągłych i ugięcia belek żelbetowych (temat habilitacji, 1980). M. Knauff był koordynatorem i autorem trzech rozdziałów w obszernej, liczącej 976 stron monografii „Podstawy projektowania konstrukcji żelbetowych i sprężonych”, (SKBK PAN, 2006), za którą przyznano nagrodę zespołową Ministra Budownictwa. W 2012 roku ukazało się pierwsze wydanie obszernej monografii dotyczącej projektowania konstrukcji z betonu pt. Obliczanie konstrukcji żelbetowych według Eurokodu 2. Pozycja ta doczekała się jeszcze dwóch wznowień, w których M. Knauff rozwinął część zagadnień oraz szeregu książek w których Profesor wraz z Zespołem przybliżyli praktyczne aspekty projektowania konstrukcji z betonu. W grudniu 2021 roku ukazała się obszerna monografia pt. Betonowe konstrukcje sprężone w budownictwie ogólnym za którą Profesor wraz ze współautorem otrzymali Nagrodę zespołową II stopnia JM Rektora PW za osiągnięcia naukowe oraz Nagrodę Ministra Rozwoju i Technologii za publikacje naukowe w dziedzinach architektury i budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa (2022 r.). Profesor od lat osiemdziesiątych związany był także z Uniwersytetem Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie, a także ze Szkołą Główną Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie.

Profesor Michał Knauff za swoją działalność naukowo dydaktyczną wielokrotnie był nagradzany. Jest m.in. laureatem nagrody PZITB imienia Stefana Bryły (1990), otrzymał Medal PZITB imienia Profesora Stefana Kaufmana (2007).